Różanystok, 7 czerwca (sobota) 2014 r.          Pozostało -1267 dni.
news
Wielkość czcionki:   


4 – Ewangelizacja poprzez miłość do Kościoła, naszej Matki. Każde dziecko potrzebuje matki. To matka zapewnia dziecku wszystko: karmi, przewija, troszczy się w każdym momencie, w każdej chwili. Chce, aby dziecko dobrze się rozwijało, rosło, było mądre i wszystko daje dziecku, aby tak się działo. Dziecko doświadcza miłości matki. Jej starania, owszem uzależnione są od możliwości materialnych, ale dziecko przede wszystkim wyczuwa miłość matki i to miłość sprawia, że dziecko się rozwija. I dziecko na tę miłość odpowiada, ufa mamie, stale pragnie z mamą być. W miarę jak rośnie, zaczyna brać udział w różnych czynnościach, obowiązkach, po prostu odpowiada miłością na miłość. W zależności od wieku, możliwości, coraz bardziej angażuje się w tę pomoc, by razem z mamą różne rzeczy robić, mieć swój udział w rodzinie, w miłości; przestaje być biorcą, zaczyna być tym, który również daje coś z siebie.
My, jako dusze maleńkie jesteśmy dziećmi Matki Kościoła. Najpierw bardzo dużo tylko czerpaliśmy. Tak jak każda dusza rodzi się w Kościele poprzez chrzest, najpierw przede wszystkim przyjmuje; przyjmuje w swoim domu rodzinnym, przyjmuje podczas nabożeństw, podczas modlitwy w kościele, przyjmuje podczas katechezy w szkole; przyjmuje wszędzie. Otoczona jest Kościołem, nie tylko tym instytucjonalnym, otoczona jest duszami, ludźmi i od nich czerpie. Wszystko jest do dyspozycji duszy i dusza najpierw dużo czerpie, bierze, dostaje, ale powoli w miarę rozwoju, zaczyna również odwzajemniać miłość i pragnie dawać, kochać i tę miłość wyrażać na różny sposób. I my już jesteśmy na tym etapie, że oprócz tego ciągłego przyjmowania miłości możemy tę miłość odwzajemniać do Kościoła swojej Matki. Stąd wciąż uświadamiamy sobie kim jest Kościół i staramy się go pokochać szczerym, gorącym, całym sercem. I odwzajemniając miłość za wszelkie dobro, które otrzymaliśmy w Kościele, staramy się służyć Kościołowi, pomagać naszej Matce.
Tę pomoc okazujemy miłością; miłością ponad wszystko; miłością ta-ką, jaką darzy się prawdziwą matkę, a więc myślimy wciąż o Kościele z troską, pragniemy mu pomagać, służyć, pragnąc czynić dobro na rzecz Kościoła. Naszymi sercami staramy się objąć cały Kościół, a więc wszyst-kie dusze, wszystkich kapłanów, dusze konsekrowane; w sposób szczególny Papieża i wszystkich hierarchów. Swoją miłością obdarzamy każdą duszę słabą, grzeszną, żyjącą na ziemi i każdą cierpiącą w czyśćcu. Swoją miłością obejmujemy wszystkie poczęte, nienarodzone dzieci i dusze tych, od których ich życie zależy. Swoją miłością obejmujmy wszystkie dusze, które mają wpływ na życie, na jakość życia, tych, od których w sposób szczególny zależy w jakiś sposób los Kościoła. I to nie tylko chodzi o dusze wierzące, ale i dusze, które walczą z Kościołem i w ten sposób wpływają w sposób negatywny na jego życie. Swoją miłością obejmujemy dusze, które cierpią za wiarę, a jest ich tak dużo. Wcale nie minęły czasy męczeństwa chrześcijan; są, trwają nadal. My żyjemy w spokoju, ale codziennie cierpią, giną za wiarę ludzie wierzący. Swoją miłością obejmujmy wszystkich, cały Kościół.
Nasza miłość, nasza troska o Kościół przejawia się przede wszystkim w modlitwie, w otwartości serca na Boże sprawy; nie w działaniu, nie w podejmowaniu wszystkich kolejnych akcji, ale w modlitwie, by miłością objęta została każda sprawa i każda dusza. Słysząc o różnych złych wydarzeniach w łonie Kościoła, czy wymierzonych przeciwko Kościołowi, staramy się przede wszystkim modlić. Staramy się też milcząc nie komentować, nie roznosić zła, ale modlić się i kochać. Aby przynajmniej poprzez nasze serca to zło nie było pomnażane lub o tym złu nie było więcej mowy; by tylko miłość z nas biła i wylewana była na Kościół. Ufamy, że do tego Bóg nas powołał.
Nasza miłość do Kościoła, wyraża się również w nieustannym dziękowaniem Bogu za wielkie dobrodziejstwo, jakie Bóg uczynił dając nam Kościół, naszą Matkę. Bez Kościoła, tak jak dziecko bez matki nie przeżyje, tak my byśmy nie przeżyli. Więc Bogu dziękujemy za naszą Matkę Kościół, kochamy i nieustannie modlimy się w intencji całego Kościoła.

Dodano 07-03-2014 r.
© 2014 Stowarzyszenie Konsolata   design by pphem    strona korzysta z plików cookies - polityka prywatności