Różanystok, 7 czerwca (sobota) 2014 r.          Pozostało -1202 dni.
news
Wielkość czcionki:   


7 – Dusze maleńkie nie mogłyby żyć bez Matki. Ze względu na swoją małość, maleńkość czujemy się dziećmi, a więc potrzebujemy Matki. Ofiarowujemy swoje życie Matce Boga. Poprzez Jej pośrednictwo ofiarowujemy się Bogu. Tak bardzo czujemy się słabi, że nieustannie prosimy Maryję, Matkę Jezusa o opiekę nad naszymi sercami. Prosimy, aby stale nas pouczała, aby stale nas prowadziła, aby stale opiekowała się nami. Powierzamy Maryi całe swoje życie ufając, że tak jak Bóg oddał w Jej ręce swojego Syna, z wielką ufnością zawierzył Jego życie człowieczej Matce, tak i teraz my, dusze maleńkie, z tą samą ufnością możemy powierzyć siebie. Pragniemy poprzez to zawierzanie swojego życia Maryi doświadczyć w Jej Sercu obecności Jezusa. Wiemy, że w Jej Sercu spotkamy się z Nim i że w Jej Sercu, jeśli na to pozwolimy i się otworzymy, będzie nieustannie dochodziło do tego spotkania - zjednoczenia z Jezusem.
Patrząc na życie i zjednoczenie Maryi z Bogiem, w sposób szczególny z Jezusem, pragniemy tego samego dla siebie i dla innych dusz. Toteż stale prosimy o to, starając się iść Jej śladami, prowadząc życie na Jej wzór: skromne, pokorne, ukryte, życie oddane Bogu, życie w ciągłym nasłuchiwaniu na Jego głos, na Jego wolę, życie, w którym wszystko odczytujemy jako wola i pragnienie Boże. Przyjmujemy więc swoją codzienność jako dar Boga. Dar, który umożliwia nam doskonalenie swoich dusz, kroczenie drogą świętości, kroczenie ku zbawieniu, tak jak życie Maryi było kroczeniem ku zbawieniu. W Jej przypadku było to niejako w podwójny sposób: jako życie Matki i życie Jezusa, który do tego zbawienia zmierzał, zbawienia ludzkości.
Zatem, jako dusze maleńkie patrzymy na Maryję chcąc również uczestniczyć w dziele zbawczym Jezusa. Wzorujemy się na Niej i idziemy wszędzie z Nią. Idziemy z Maryją za Jezusem wszędzie, aż na krzyż, ufając, że wraz z Maryją, w Jej Sercu, będziemy mogli przejść swoje życie w pełni jednocząc się z wolą Bożą, przyjmując wszystko po sam krzyż, po zbawienie. Wierzą, że w ten sposób Bóg również włącza nas w życie Jezusa i w Jego Dzieło Zbawcze. To zjednoczenie niemalże mistyczne jest pragnieniem, dążeniem naszych maleńkich dusz, staje się naszym doświadczaniem i wybrzmiewa wielką wdzięcznością w nas samych za ten dar. A Matka Najświętsza błogosławi nam, duszom maleńkim. Przejawia się to w naszym życiu, w łaskach, które otrzymujemy, w pouczeniach, które otrzymuje wspólnota i w szczególnym błogosławieństwie, jakiego ta wspólnota doświadcza.

Dodano 01-04-2014 r.
© 2014 Stowarzyszenie Konsolata   design by pphem    strona korzysta z plików cookies - polityka prywatności