Ps, 120, 1-7

Psalm 120

Pieśń stopni.
Do Pana w swoim utrapieniu
wołałem i wysłuchał mnie.

Panie, uwolnij moje życie
od warg kłamliwych
i od podstępnego języka!

Cóż tobie [Bóg] uczyni
lub co ci dorzuci,
podstępny języku?

Ostre strzały mocarza
i węgle z janowca.

Biada mi, że przebywam w Meszek
i mieszkam pod namiotami Kedaru!

Zbyt długo mieszkała moja dusza
z tymi, co nienawidzą pokoju.

Gdy ja mówię o pokoju,
tamci prą do wojny.


O czym jest Psalm 120? – interpretacja

Interpretacja Psalmu 120, zatytułowanego „Przeciw złym językom”, koncentruje się na temacie poszukiwania Bożej pomocy i ochrony w obliczu fałszu, oszustwa i złośliwych słów. Psalm ten wyraża uczucie frustracji i cierpienia spowodowanego przez fałszywe oskarżenia i złośliwe mowy, a także jest wołaniem o Boże wybawienie z sytuacji konfliktu i niesprawiedliwości.

Pierwsza część psalmu opisuje doświadczenie psalmisty, który cierpi z powodu kłamstw i oszustw. Wyraża on swoje uczucie bycia otoczonym przez ludzi kłamliwych i złośliwych, co prowadzi go do wołania do Pana o wybawienie.

Druga część psalmu zawiera prośbę o Bożą interwencję przeciwko tym, którzy używają języka do krzywdzenia innych. Psalmista pyta, jakie będą konsekwencje dla tych, którzy mówią fałszywie, sugerując, że Boża sprawiedliwość ostatecznie dosięgnie tych, którzy szerzą fałsz i nienawiść.

Trzecia część psalmu wyraża uczucie obcości i izolacji psalmisty wśród ludzi niegodziwych. Mówi o tym, jak czuje się jak obcy wśród mieszkańców Meszeku i namiotów Kedaru, co jest metaforą bycia otoczonym przez ludzi o wrogich intencjach.

Podsumowując, Psalm 120 w katolickiej interpretacji podkreśla trudności wynikające z konfrontacji z fałszem i złośliwością, a także potrzebę poszukiwania Bożej pomocy i ochrony w takich sytuacjach. Psalm ten jest wołaniem o sprawiedliwość i wybawienie, a także przypomnieniem, że Bóg słyszy i odpowiada na prośby o pomoc w obliczu niesprawiedliwości i konfliktu.

<- Powrót do listy wszystkich psalmów