Ps, 50, 1-23

Psalm 50

Psalm. Asafowy.
Przemówił Pan, Bóg nad bogami,
i zawezwał ziemię
od wschodu do zachodu słońca.

Bóg zajaśniał z Syjonu, korony piękności.

Bóg nasz przybył i nie milczy:
przed Nim ogień trawiący,
wokół Niego szaleje nawałnica.

Wzywa On z góry niebo
i ziemię, by lud swój sądzić.

«Zgromadźcie Mi moich umiłowanych,
którzy zawarli ze Mną przymierze przez ofiarę».

Niebiosa zwiastują Jego sprawiedliwość,
albowiem sam Bóg jest sędzią.

«Posłuchaj, mój ludu, chcę przemawiać
i świadczyć przeciw tobie, Izraelu:
Ja jestem Bogiem, Bogiem twoim.

Nie oskarżam cię o twe ofiary,
bo twoje całopalenia zawsze są przede Mną.

Nie chcę przyjmować cielca z twego domu
ni kozłów ze stad twoich,

bo do Mnie należy cała zwierzyna po lasach,
tysiąc zwierząt na moich górach.

Znam całe ptactwo powietrzne,
i do Mnie należy to, co się porusza na polu.

Gdybym był głodny, nie musiałbym tobie mówić,
bo mój jest świat i to, co go napełnia.

Czy będę jadł mięso cielców
albo pił krew kozłów?

Złóż Bogu ofiarę dziękczynną
i wypełnij swe śluby złożone Najwyższemu,

wtedy wzywaj Mnie w dniu utrapienia:
Ja cię uwolnię, a ty Mnie uwielbisz».

A do grzesznika Bóg mówi:
«Czemu wyliczasz moje przykazania
i masz na ustach moje przymierze

ty, co nienawidzisz karności
i moje słowa rzuciłeś za siebie?

Ty widząc złodzieja, razem z nim biegniesz
i trzymasz z cudzołożnikami.

W złym celu otwierasz usta,
a język twój knuje podstępy.

Zasiadłszy, przemawiasz przeciw swemu bratu,
znieważasz syna swojej matki.

Ty to czynisz, a Ja mam milczeć?
Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie?
Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy.

Zrozumcie to wy, co zapominacie o Bogu,
bym nie porwał, a nie byłoby komu zbawić.

Kto składa Mi ofiarę dziękczynną, ten Mi cześć oddaje,
a postępującym bez skazy ukażę Boże zbawienie».


O czym jest Psalm 50? – interpretacja

Interpretacja Psalmu 50, zatytułowanego „O prawdziwej czci Boga”, koncentruje się na temacie autentycznego oddania się Bogu, które przekracza zewnętrzne rytuały i ofiary, podkreślając znaczenie szczerego serca i posłuszeństwa Bożym przykazaniom. Psalm ten, przypisywany Asafowi, jednemu z wieszczy Izraela, jest mocnym przesłaniem o tym, co Bóg naprawdę oczekuje od swoich wiernych.

Pierwsza część psalmu przedstawia Boga jako sędziego, który wzywa niebo i ziemię do świadectwa przeciwko swojemu ludowi. Bóg nie potępia ofiar rytualnych jako takich, gdyż są one częścią prawa, ale krytykuje postawę, w której zewnętrzne obrzędy zastępują prawdziwą pobożność i posłuszeństwo. Jest to wezwanie do zrozumienia, że Bóg pragnie czegoś więcej niż tylko rytualnych ofiar.

Druga część psalmu skupia się na krytyce fałszywej pobożności, gdzie ludzie zachowują pozory religijności, jednocześnie prowadząc niemoralne życie. Bóg wytyka hipokryzję i niesprawiedliwość, podkreślając, że prawdziwe oddanie się Bogu objawia się w etycznym i moralnym życiu. Jest to przestroga przed redukowaniem religii do pustych rytuałów, zaniedbując przy tym moralność i sprawiedliwość.

Trzecia część psalmu zawiera obietnicę błogosławieństwa dla tych, którzy szczerze oddają cześć Bogu. Bóg obiecuje zbawienie tym, którzy idą drogą prawości, podkreślając, że prawdziwa cześć Boga wyraża się w posłuszeństwie Jego woli i w dziękczynieniu.

Podsumowując, Psalm 50 w katolickiej interpretacji podkreśla, że prawdziwa cześć Boga nie polega wyłącznie na zewnętrznych rytuałach i ofiarach, ale przede wszystkim na szczerym sercu, moralnym życiu i posłuszeństwie Bożym przykazaniom. Psalm ten zachęca wiernych do głębokiej refleksji nad swoją relacją z Bogiem, przypominając, że autentyczna pobożność objawia się w codziennym życiu, w postawach i działaniach zgodnych z Bożą wolą.

<- Powrót do listy wszystkich psalmów